Normalna soczewka ma obszar znakowania większy niż fizyczny rozmiar samej soczewki. Jest to możliwe, ponieważ promienie są faktycznie nachylone, a oddalając się od soczewki, uzyskuje się różne pola robocze. Każdej ogniskowej odpowiada określony obszar pracy, te standardowe to ø140, ø220, ø290, ø420, ø710.
Soczewka telecentryczna ma pole znakowania, które jest zawsze minimalnie mniejsze od średnicy obiektywu. Standardowe pola soczewek telecentrycznych to ø36, 43×43, 57×57, 84×84 mm.
Można również wykonać większe soczewki, ale koszty znacznie wzrosną, ponieważ średnica soczewki musi być równa średnicy pola znakowania.
W przypadku soczewki FFL wraz ze zmianą kąta między wiązką lasera a płaszczyzną roboczą od środka (prostopadle) do obrzeża zmienia się kształt i wielkość punktu ogniskowego. W środku znajduje się kolisty punkt ogniskowy o minimalnej wielkości, podczas gdy na obrzeżu znajduje się wydłużony kształt. Jest to intuicyjne, biorąc pod uwagę przekrój walca i płaszczyzny pod różnymi kątami.
Ta zmienność wpływa na zmianę gęstości mocy.
W przypadku soczewki telecentrycznej z racji tego, że wiązka jest zawsze prostopadła, punkt ostrości jest zawsze okrągły i jednolity na całym polu. Gęstość mocy jest identyczna w każdym miejscu.
Podobał Ci się ten artykuł?
Udostępnij to
Applications Manager | LASIT
Applications Manager w LASIT od ponad 20 lat, Mario Palmieri odpowiada za zarządzanie i rozwój firmowego laboratorium laserowego. Przeprowadza testy próbek dla klientów, wspierając sektory motoryzacyjny, medyczny, lotniczy i elektroniczny w wyborze najbardziej odpowiedniego rozwiązania do znakowania laserowego.
